من كان له زاد و راحلة قدر ما يقوت عياله و يستغنى به عن النّاس ينطلق إليهم فيسلبهم إيّاه لقد هلكوا إذا فقيل له فما السّبيل فقال السّعة في المال إذا كان يحجّ ببعض و يبقى بعض لقوت عياله أليس قد فرض الله عزّ و جلّ الزّكاة فلم يجعلها الَّا على من يملك مائتي درهم ) ( 1 ) كالصحيح منقولست از خالد كه گفت سؤال كردند از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه از تفسير قول حق سبحانه و تعالى كه خدا يتعالى راست بر كافه عالميان « و اين مجمل است كه مفسّر اوست ما بعدش تا وقع أو در نفوس بيشتر باشد » كه به زيارة خانه حق سبحانه و تعالى روند كساني كه استطاعة داشته باشند كه به آن خانه روند حضرت فرمودند كه سنّيان چه مىگويند ، و ظاهرا غرض حضرت اين بود كه قول شنيع ايشان مذكور شود قول مالك كه معاصر است و مىگويد كه اگر تواند پياده رفتن مستطيع است و ظاهر آية آنست كه زيادة بر استطاعتي كه لازم هر فعلى است داشته باشد كه آن را حق سبحانه و تعالى در آيات بسيار فرموده است كه « * ( لا يُكَلِّفُ الله نَفْساً إِلَّا وُسْعَها ) * » شخصي گفت كه مراد از استطاعت زاد و راحله است حضرت فرمودند كه اين قول هر چند در شناعت مثل قول مالك نيست اما در واقع اين قول نيز شنيع است و همين كافى نيست و فرمودند كه اگر همين كافى باشد سبب هلاك عالميان خواهد بود و همين مسأله را از حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه پرسيدند و حضرت فرمودند آن چه در اين مجلس مذكور شد كه در مجلس آن حضرت نيز گفتند كه استطاعت زاد و راحله است و بس و حضرت فرمودند كه سبب هلاك مردمان خواهد بود و ظاهرش اينست كه اين مجملى است كه تفسيرش بعد از اينست يا آن كه اگر چنين مىبود هر آينه مىبايست كه أكثر عالميان به ترك حج هلاك شوند به سبب